Restaurant de Meesterproef in Nijmegen

In de oude Honigfabriek aan de Waal in Nijmegen vind je restaurant de Meesterproef. Ik genoot van een 5-gangendiner. In deze blog lees je meer over mijn ervaring.

Bij binnenkomst:

Eenmaal aan tafel neemt de gastheer de drankjes op en krijgen we een bakje popcorn met pittige smaak. Ik neem een slok van mijn gemberthee en hoor aan dat wij een verrassingsmenu geserveerd krijgen. De gastheer vraagt vriendelijk of er allergieën of andere zaken zijn waar de keuken rekening mee moet houden.

Het voorgerecht:

Al snel krijgen we het voorgerecht uitgeserveerd: ‘bloemkool op 2 wijzes, gefrituurd en gepickeld, met Alphenaer geitenbrie, zuring en amandel’. Ik heb aangegeven dat ik geen geitenkaas eet en daar hadden ze netjes rekening mee gehouden.

De gefrituurde bloemkool had een lekkere bite en de zure smaak van de gepickelde bloemkool gaf het gerechtje een mooie aanvulling.

Het soepje:

Ik besloot over te gaan van een gemberthee op een lekker glas rode wijn. De gastheer had verstand van de wijnen en vroeg ook mooi door waar wij naar opzoek zijn. Hij liet ons netjes proeven of de wijn onze voorkeur had en zo bestelden wij een fles rode wijn.

Het soepje, een pastinaaksoep met gremolata, vonden wij verrassend lekker. Dat laatste moesten wij even opzoeken, maar blijkt een mengsel te zijn van citroenrasp, knoflook en peterselie. Dat is precies het zuurtje, scherpe en kruidige wat deze soep erg lekker maakt. We hadden het wel lekker gevonden om bij de soep nog een broodje te krijgen met verse roomboter, olijfolie en wat zeezout.

Het tussengerecht:

Na twee vegetarische gerechten hadden wij bedacht dat er nu iets moest komen met vis, mede door het bestek wat er nog lag voor het hoofdgerecht. Onze verwachting kwam uit, want voor onze neus stond het tussengerecht met daarop makreel in rodebietendressing, mierikswortelsaus, roggebroodcrumble en aardappelsalade.

De presentatie van dit gerecht was prachtig om te zien. Toch miste we wat smaken. De rodebietendressing kwam onvoldoende naar voren en de vis had hoger op smaak mogen zijn. Het was een mooi gerechtje, maar miste hier en daar wat smaak.

Het hoofdgerecht:

Licht sceptisch begon ik aan het hoofdgerecht, toen ik hoorde dat er een spruitjesstamppot voor mijn neus stond. Verder kregen we wildzwijnwang met een bitterbal van kastanjechampignons, boerenkoolchips en een jus van wild.

Daar ging ik, met een hap spruitjesstamppot op mijn vork richting mijn mond. De smaak van de spuitjes was niet overheersend en de puree was heerlijk op smaak. Ik had me voorgenomen om deze stamppot met mijn tafelgasten te delen, maar hier kwam ik op terug.

Om vooral niet te zwijgen over het heerlijke stuk vlees. Het was ontzettend mals en kruidig. Dit was een klassiek hoofdgerecht voor de tijd van het jaar. Alles op dit bord klopte en zo ook de knapperige boerenkool en de homemade bitterbal. Hier had ik wel 2 borden van willen eten!

Het dessert:

Wat betreft toetjes, kies ik liever voor een kaasplank. Tegen een meerprijs van 2 euro, wat ik overigens een hele schappelijke prijs vind, kon je ook kiezen voor kaas. Samen met een uienchutney genoot ik van drie heerlijke kazen. Ik bestelde hier een dessertwijn bij om de avond feestelijk af te sluiten.

Variaties en meer:

In Nijmegen zijn nog veel meer leuke zaken te ontdekken, zoals:

 

Eet smakeluuk!

 

Advertenties

2 reacties Voeg uw reactie toe

Geef een reactie